Слатко од рибизла

Пред месец дена, напишав една песна,
Од срце ми дојде и беше многу лесна.
Шо се деси, шо се случи, кој ѓаол ни влезе,
баш ко шо мислев, така и излезе.

Нашиот Арсенал, вака или онака,
си нанижа низа без порази, без голема мака.
Играат децата, изгледа дека се трудат,
знам дека топ клас ќе бидат и сите ќе се чудат.

Успесите на мојот тим, сите не радуваат,
ама некои пак, поразите траги/болно ги доживуваат.
Незнам шо поише сакаат, шо само се пуваат,
шират нервоза, комплекси врие, ко балони се дуваат.

Стручњаци еден куп кај и да се свртиш,
да незнаеш кај кој попрво да се обратиш.
Чичко Венгер им е крив, он нема муда, ма он нема појма,
пуштете си manager, стиснете сејв гејм штом дојдете дома.

Преку Тасета ми е од manager зналци и експертизи,
уствари ако некој ги испита, ќе има еден куп дијагнози.
Смачено ми е од лични препукувања, цели фермани,
Мислат дека се паметни, а мислата нивна се ќе промени.

Местото каде идевме, осеќавме дека ќе рикне,
каде и кога некое вакво слично пабче ќе никне?
Сезоната е при крај, па имаме фора,
ама уште од сега да му ја мислиме мора.




ова е мојот втор и воедно последен пост на овој блог. Осетив потреба и одлучив да не коментирам повеќе на arsenalmacedonia.blogspot.com и да не бидам повеќе член на АМСЦ.
Секако останувам со Арсенал во срце.

Пријатно на сите.